«Με λένε Κωνσταντίνο Στρατή, είμαι 11 χρονών και θέλω να γίνω τραγουδιστής. Σήμερα, θα σας πω το “Παλιό μου Παλτό” του Χρήστου Δάντη». Με αυτά τα λόγια συστήθηκε μία δεκαετία πίσω, σε μουσικό talent show για παιδιά στον Alpha, με παρουσιάστρια τη Ρούλα Κορομηλά. Μεγάλωσε και πραγματοποίησε με το παραπάνω το όνειρό του, αφού τραγουδά, χορεύει, γράφει μουσική, βγάζει δίσκους, τον αναγνωρίζουν στον δρόμο και έχει groupies με τυπωμένο στη μπλούζα τους το πρόσωπό του. Είναι πλέον ο Ίαν Στρατής και κάνει αυτό που αγαπά: μουσική! «Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό ήθελα να κάνω. Πιστεύω ότι η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Δεν μπορεί να υπάρξει ανθρωπιά ή ανθρωπότητα χωρίς μουσική. Άρχισα με το rock, μετά metal, ύστερα jazz, reggae, τώρα pop κ.ο.κ.» λέει στο περιοδικό People και τη δημοσιογράφο Φανή Πλατσατούρα ανάβοντας τσιγάρο και κουνώντας νευρικά το πόδι.

«Kάνω μαθήματα τρομπέτας»

Πρώτη φορά άκουσε ότι έχει καλή φωνή από τη γιαγιά του. Tην ίδια γιαγιά που τον παρακίνησε να συμμετάσχει στο παιδικό show και λίγο καιρό αργότερα ο μικρός Ίαν τής έσπασε ένα πλευρό αγκαλιάζοντάς τη σφιχτά. «Μεγάλωσα μαζί της γιατί οι γονείς μου δούλευαν όλη μέρα. Διατηρούσαν ένα χρωματοπωλείο στην Παλλήνη, στο οποίο έβαλαν λουκέτο εξαιτίας της κρίσης. Από τότε η μητέρα μου εργάζεται σε μια φαρμακευτική εταιρεία και ο πατέρας μου κάνει κάποιες περιστασιακές δουλειές. Πιστεύω ότι αν τους ρωτήσω κάποια μέρα στα σοβαρά ποια ήταν τα όνειρά τους, ως παιδιά, θα μου πουν πως και εκείνοι μουσικοί ήθελαν να γίνουν. Η μαμά μου έπαιζε παλιά κιθάρα και ο πατέρας μου ήταν στα νιάτα του μέλος μιας μπάντας. Απλώς δεν είχαν τα οικονομικά μέσα να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα. Ίσως γι’ αυτό με έσπρωξαν από την πρώτη στιγμή προς το τραγούδι. Ήταν το δικό τους απωθημένο. Σκέψου ότι όταν γράφτηκα σε Μουσικό Γυμνάσιο, ήξερα ήδη να παίζω πιάνο και κιθάρα» εξηγεί και στη συνέχεια μιλά γεμάτος ενθουσιασμό για τα μαθήματα τρομπέτας που παρακολουθεί τώρα. «Τι γιατί τρομπέτα; Γιατί έτσι. Αυτό μου αρέσει. Κάνω μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα. Έχω ήδη τη δική μου τρομπέτα, όπως και πιάνο, κιθάρα και γιουκαλίλι. Ένα από τα όνειρά μου είναι να καταφέρω κάποια στιγμή –ελπίζω σύντομα– να φτιάξω ένα μίνι στούντιο ηχογραφήσεων μέσα στο σπίτι μου και να μπορώ εκεί να ηχογραφώ ελεύθερα τη μουσική μου».

«Δεν με ενδιαφέρει να συνεχίσω αυτή τη δουλειά για τα χρήματα και τους φαν»

Στο μεγάλο κοινό συστήθηκε πριν από τρία χρόνια ως φαβορί στο XFactor του ΣΚΑΪ. Μέχρι τότε «ρόκαρε» σε μικρά μαγαζιά με τη μπάντα του, τους Mad Street. Είχε σχεδιάσει πως αν βγει νικητής θα πουλήσει το αυτοκίνητο που έδιναν ως έπαθλο και θα αγοράσει, επιτέλους, τη Harley-Davidson μηχανή των ονείρων του. Με ό,τι χρήματα περίσσευαν θα «χτυπούσε» στο αριστερό του μπράτσο ένα τατουάζ με μια μαριονέτα να κινεί τα νήματα, δηλαδή τον κόσμο εκεί έξω, δηλαδή όλους εμάς. Δύσκολα μπαίνεις στο μυαλό του Ίαν. Έχει έναν πολύ δικό του, συχνά παρεξηγήσιμο, τρόπο θεώρησης των πραγμάτων. «Απλώς σκέφτομαι, κινούμαι και μιλάω λίγο ιδιαίτερα. Βασικά, δεν είμαι καλός στις συνεντεύξεις, με αγχώνει όλο αυτό με τη δημοσιότητα. Επίσης, δεν θέλω να βάζω όρια στον εαυτό μου. Πόσο μάλλον να μου βάζουν οι άλλοι. Για παράδειγμα, μετά το ΧFactor βρέθηκαν πολλοί άνθρωποι που με παρότρυναν να τραγουδήσω ελληνικά τραγούδια. Μου είπαν ότι έτσι θα κάνω γρήγορα επιτυχία. Τους εξήγησα ότι δεν με απασχολεί κάτι τέτοιο. Ήμουν κάθετος σε αυτό και δεν μου βγήκε σε κακό. Επιτέλους, νιώθω ότι κάνω αυτό που αγαπώ. Και σε αυτό με έχει βοηθήσει πολύ η εταιρεία μου. Δεν με ενδιαφέρει να συνεχίσω αυτή τη δουλειά για τα χρήματα και τους φαν και, αν είχα ακούσει τη γνώμη των άλλων, τώρα θα ήμουν στο σπίτι μου» παραδέχεται με την ορμή του 26άρη που τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο σ’ αυτό που έχει βάλει ως στόχο στο μυαλό του.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Έθνος.